تمرین خریت

پیش تر آن قدر نادان تر از این روزها بودم که پیچیدگی ها را به حساب جذابیت می گذاشتم

امروز میدانم آدم های پیچیده روح و فکر را خسته می کنند

گاهی آن قدر خسته که دلت می خواهد حتا کلمه ای مجبور به گفتن یا شنیدن از آنها نباشی

دلت می خواهی بروند به همه پیچ در پیچ های ذهن شان و راحتت بگذازند

و این می ترساندم

نه عشق

نه تنفر

نه خشم

و نه اندوه

برایم تجربه جدیدی ست اصلن منحصریه فرد است

خالی ام

و یک جوری سبکی خاص احاطه ام کرده

سبکی عجیبی که شاید زیر باراش له ام کند

من با خالی بودن غریبه ام

من هر روز درگیر شکلی از عاطفه ام

و حالا این همه نبودن ...

گیج ام کرده است

خالی ام و آرام

شاید بی آنکه بدانم پر کشیده ام...

با یک فرچه ی خیلی خوب و کلی کف صابون بشورمش

بعد بندازم اش تو کاسه پر از وایتکس

در اش بیارم خشک اش کنم

و دویاره و چند بار این پروسه را تکرار کنم

شاید تمام مزخرفاتی که این چند روز اخیر باهاش زدم پاک بشه

نمی شوند کشمش های خوشمزه وجودشان را بکشی بیرون

زیر دندان لذت له کنی و بقیه را بریزی دور

آدم ها یک کل ، یک مجموعه ی یک پارچه اند

خودشان ،وجودشان، روح شان و احساس شان

یک مجموعه با همه خوبی ها و بدی هایش

پس یا کل کشمشی را در دستت بگیر و کامل بخواهش

یا تکه تکه مضمحل اش نکن